Οικονομικές πιέσεις, εργασιακή ανασφάλεια και τα social media δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα άγχους για τους νέους, με σοβαρές συνέπειες για την ψυχική και σωματική τους υγεία.


Η γενιά Ζ, οι νέοι ηλικίας 18-26 ετών, βιώνει σήμερα πρωτοφανή επίπεδα άγχους, πολύ πριν φτάσει στη λεγόμενη «μέση ηλικία». Σύμφωνα με έρευνες, πάνω από το 90% των ενηλίκων της Gen Z αναφέρουν σωματικά ή συναισθηματικά συμπτώματα στρες, όπως κόπωση, προβλήματα ύπνου και αίσθηση εξουθένωσης. Τα ποσοστά αυτά είναι πολύ υψηλότερα από ό,τι στις προηγούμενες γενιές, με τους Millennials να βρίσκονται στο 79% και τους Baby Boomers μόλις στο 59%.

Οι βασικοί παράγοντες πίεσης είναι οικονομικοί. Η γενιά Ζ μεγαλώνει σε μια εποχή υψηλού κόστους στέγασης, πληθωρισμού και εργασιακής αβεβαιότητας. Έρευνες δείχνουν ότι σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι της Gen Z δυσκολεύονται να καλύψουν τα βασικά τους έξοδα από μεροκάματο σε μεροκάματο. Ταυτόχρονα, πολλοί αναφέρουν ότι νιώθουν πίεση να πετύχουν επαγγελματικά και προσωπικά, ενώ οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες στον χώρο εργασίας και η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ δουλειάς και προσωπικής ζωής εντείνουν την αίσθηση εξουθένωσης.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην πίεση που βιώνει η γενιά Ζ. Η συνεχής σύγκριση με τους άλλους, η επιθυμία να φαίνεται «τέλεια» η ζωή στο Instagram ή στο TikTok και η δυσκολία αποσύνδεσης οδηγούν σε συνεχή ψυχολογική φόρτιση. Μελέτες δείχνουν ότι ακόμα και λίγες μέρες μακριά από τα social media μπορούν να μειώσουν σημαντικά το στρες, αλλά για πολλούς η πλήρης αποτοξίνωση μοιάζει σχεδόν αδύνατη.

Η επίδραση δεν περιορίζεται μόνο στην ψυχολογία αλλά φτάνει και στο σώμα. Η χρόνια ένταση οδηγεί σε διαταραχές ύπνου, αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη. Οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι το άγχος της Gen Z δεν είναι αυτοπροκαλούμενο αλλά αποτέλεσμα πραγματικών κοινωνικών, οικονομικών και τεχνολογικών πιέσεων.

Για να αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση, οι ειδικοί προτείνουν συνδυασμό μέτρων. Η μεταρρύθμιση του χώρου εργασίας με ευέλικτα ωράρια, ημέρες ψυχικής υγείας και προγράμματα ευεξίας μπορεί να μειώσει την επαγγελματική εξουθένωση. Η οικονομική εκπαίδευση και η καθοδήγηση στη διαχείριση χρέους βοηθούν στη δημιουργία μακροπρόθεσμης σταθερότητας. Επιπλέον, η υποστήριξη ψυχικής υγείας μέσω πανεπιστημιακών συμβουλευτικών υπηρεσιών και ψηφιακών εφαρμογών καθιστά τη θεραπεία πιο προσβάσιμη. Τέλος, η θέσπιση ορίων στις ώρες χρήσης των social media και η ψηφιακή αποτοξίνωση συνιστώνται για την ελάφρυνση της καθημερινής πίεσης.

Η γενιά Ζ βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αν η κοινωνία και οι εργοδότες δεν λάβουν μέτρα, η συνεχιζόμενη πίεση μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για τους ίδιους, το εργατικό δυναμικό και την κοινωνία συνολικά. Η Gen Z χρειάζεται να βρει τρόπους ισορροπίας στη ζωή της, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται και υποστήριξη για να μην σηκώσει μόνη της το βάρος αυτής της εξουθένωσης.