Δεν είναι cargo, δεν είναι athleisure. Είναι το στιλ έτοιμοι-να-πάρουμε-τα-βουνά και ματσάρει τέλεια με το ελληνικό καλοκαίρι.
Η τάση που πριν από μερικά χρόνια ονομάστηκε “gorpcore” ξεκίνησε από εξειδικευμένα outdoor brands και κοινότητες ανθρώπων που όντως περνούσαν τα Σαββατοκύριακά τους σε βουνά, μονοπάτια και εθνικά πάρκα. Όπως συμβαίνει όμως με κάθε niche τάση που αποκτά πολιτισμικό βάρος, δεν άργησε να ξεφύγει από το φυσικό της (κυριολεκτικά) περιβάλλον. Σήμερα βρίσκεται παντού, από τα ράφια των fast fashion αλυσίδων μέχρι τα social και τα μουσικά φεστιβάλ.
Ποια είναι τα ρούχα που βλέπουμε παντού;
Τα ελαφριά αδιάβροχα που διπλώνουν σε μέγεθος βιβλίου. Τα γιλέκα με τσέπες, περισσότερες απ' όσες χρειάζεσαι αν είσαι υδραυλικός. Τα cargo σορτς. Τα bucket hats. Οι δερμάτινες work belts. Τα trail σανδάλια (ναι, και εκείνα που ακούγονται σαν γερμανική βρισιά και τα άλλα με τις τρύπες που έχουν κατασπάραξει κάθε υπόλειμμα κομψότητας). Οι τεράστιες συνθετικές τσάντες ώμου. Τα Mary Janes με τις χοντρές λαστιχένιες σόλες. Τα trail sneakers που σκάβουν την Πανεπιστημίου πιο εντατικά και από τον πρώην Δήμαρχο Αθηναίων.
Είναι τα ρούχα που σχεδιάστηκαν για να κάνουν κάτι. Όχι απλώς για να φαίνονται ωραία.
Τα υφάσματα που δουλεύουν 24/7
Το gorpcore σημαίνει λειτουργικότητα για αυτό τα υφάσματα είναι λεπτά και ανθεκτικά. Είναι αδιάβροχα ή υδροαπωθητικά υφάσματα. Είναι τα ripstop υφάσματα με την ενισχυμένη πλέξη που δεν σκίζονται. Είναι τα πανάλαφρα νάιλον που στεγνώνουν στο λεπτό. Είναι τα διαπνέοντα mesh panels. Είναι τα ελαστικά υλικά που ακολουθούν την κίνηση του σώματος. Είναι και τα fleece για τις πιο δροσερές νύχτες.
Γιατί το gorpcore φωνάζει ελληνικό καλοκαίρι πιο δυνατά και από τη χωριάτικη
Γιατί η κλιματική κρίση έχει κάνει το μεσογειακό καλοκαίρι άνω-κάτω, είτε ζεις στην πόλη είτε εκτός: ακραίες ζέστες, ξαφνικές μπόρες featuring high-risk rafting, ακόμη κι αν κατεβαίνεις τη Βασιλίσσης Σοφίας εν μέσω κατακλυσμού, και πολλά μποφόρ.
Γιατί για να λέμε και τα ειδυλλιακά, είναι αμέτρητες οι παραλίες για καταδρομική (αυτές που ακόμη λες πως ξέρεις μόνο εσύ και μια χούφτα άλλοι... λέμε τώρα).
Γιατί όταν τα πάντα γίνονται πανακριβά, οι επιλογές μας γίνονται off-road: Μονοήμερα/διήμερα/τριήμερα getaways. Camping. Φεστιβάλ στην ενδοχώρα, βλέπε Nestos. Πεζοπορίες στηv Πάρνηθα, τη Δίρφυ ή ψηλότερα. Διαδρομές σε φαράγγια και ποτάμια. Kayak και trail running events και μια ολόκληρη γενιά από group-chat-powered hikes, campouts και escapes, που οργανώνονται μέσα από DMs και παρέες που ξεκίνουν από τον καναπέ αλλά καταλήγουν στο βουνό.
Φυσικά και δεν είμαστε όλοι φυσιολάτρες, φυσικά και δεν είμαστε όλοι έτοιμοι για όλα. Ντυνόμαστε όμως gorpcore, γιατί το στιλ αυτό δεν πουλάει ακριβώς «βουνό». Πουλάει την ιδέα της ετοιμότητας. Το ότι μπορείς να πας οπουδήποτε, ότι το πρόγραμμά σου δεν τελειώνει στα έδρανα ή στη δουλειά. Είναι η ελευθερία να σκέφτεσαι ότι μπορείς από το πουθενά να σκάσεις σε μια συναυλία, μια παραλία ή σε ένα τριήμερο, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξεις ρούχα. Είναι τα ρούχα που δεν φλεξάρουν πόζα ή απαραίτητα χρήμα. Φωνάζουν κίνηση και άνεση, μυρίζουν ελευθερία – όσο πιο δύσκολα απτή γίνεται αυτή, τόσο πιο γοητευτική, η ιδέα της.
