Η σειρά των Hulu και Disney+ μόλις ολοκληρώθηκε και είναι το must watch σου.
Πώς θα ήταν άραγε μία δυστοπική κοινωνία όπου οι γυναίκες διαχωρίζονται ανάλογα με τη γονιμότητά τους, εκπαιδεύονται για να γίνουν σύζυγοι με το που τους έρχεται περίοδος και υπάρχουν απλά για να υπηρετούν;
Η σειρά “The Handmaid’s Tale”, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Margaret Atwood, έκανε πρεμιέρα τo 2017, δίνοντάς μας μία καλή γεύση του τι θα μπορούσε να συμβεί στο εγγύς μέλλον, αν δεν προσέξουμε. Εντελώς συμπτωματικά, ήταν η χρονιά της αρχής της προεδρίας του Donald Trump και το ξέσπασμα του #MeToo, που έμελλε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζαμε την παρενόχληση και την κάθε μορφής κακοποίηση. Δεν ήταν όμως αρκετό.
Το spinoff που χρειαζόμασταν
Εννιά χρόνια μετά, το spinoff “The Testaments”, επίσης βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Atwood (2019) αποδεικνύει ότι ζούμε ακριβώς αυτή την κατάσταση (minus τις φορεσιές). Η ιστορία επικεντρώνεται σε έφηβα κορίτσια, που φοιτούν σε σχολή που τις προετοιμάζει για τον μοναδικό σκοπό της ζωής τους. Να γίνουν καλές, υποτακτικές σύζυγοι. Όταν τους έρθει η περίοδος, επιλέγεται σύζυγος στην ηλικία του πατέρα τους. Αν δεν τους έρθει περίοδος, σημαίνει ότι δεν είναι γόνιμες, άρα ακατάλληλες για γάμο. Όποιος αμαρτάνει, τιμωρείται παραδειγματικά με κρέμασμα σε δημόσια θέα. Ένα απολυταρχικό καθεστώς που δημιουργήθηκε από άντρες.
Η ιστορία της σειράς συνδέεται με το “The Handmaid’s Tale”, με τα βασικά πρόσωπα να επιστρέφουν για να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν. Μία νέα γενιά κοριτσιών που μοιάζουν υπάκουα, αλλά που ταυτόχρονα εξερευνούν τις αλλαγές που τους συμβαίνουν. Που υπερασπίζονται η μία την άλλη και που τελικά συνασπίζονται ενάντια στον εχθρό, που δεν είναι αυτός που τελικά νόμιζαν.
Η σειρά έχει πάρει το πράσινο φως για τον 2ο κύκλο, που έχει ήδη γραφτεί, και ήταν αναμενόμενο. Μπορεί το “The Handmaid’s Tale” να ήταν σειρά-αποκάλυψη, αλλά το “The Testaments” είναι πιο δυναμικό, πιο γρήγορο (μικρότερα σε έκταση επεισόδια), με καταπληκτικό μουσικό setlist, με τον δυναμισμό των κοριτσιών να νικά τη μιζέρια.
Πόσο μακριά από την πραγματικότητα;
Η πραγματικότητα είναι πιο εφιαλτική, γιατί καμουφλάρεται έξυπνα από την «ελευθερία» των γυναικών. Κανείς όμως δεν αμφισβητεί πια ότι διανύουμε μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρωπότητας. Η δεύτερη προεδρία του Donald Trump, πόλεμοι σε live streaming, σαν ένα μικρό διάλειμμα πριν πάμε για pilates, απαγόρευση των αμβλώσεων, γυναικοκτονίες. Μία κανονικότητα που περνά γρήγορα από τα μάτια μας, και που μας επιτρέπει να σοκαριστούμε για λίγα λεπτά, μέχρι να μας αποσπάσει κάτι άλλο την προσοχή και να συνεχίσουμε τη μέρα μας.
Παράλληλα, επιστροφή στις «αληθινές κοινωνικές αξίες» με την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, με πεποιθήσεις που ήμασταν σίγουρη ότι είχαν πεθάνει. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του συντηρητικού Fox News, to 47% των Gen Z γυναικών έχει εκδηλώσει την επιθυμία να γίνει παραδοσιακή σύζυγος. Οι ίδιες βέβαια εννοούσαν ότι θέλουν ένα ασφαλές σπίτι, οικογένεια, σταθερή δουλειά. Το Fox το μετέφρασε ως επιστροφή στις σωστές χριστιανικές αρχές και στην υποταγή (Testaments much;).
Σχολή στο Τέξας σε μαθαίνει πώς να είσαι σωστή σύζυγος. Εδώ, η γυναίκα μαθαίνει «την τέχνη του να το βουλώνει», να κάνει όλες τις δουλειές, να μεγαλώνει παιδιά, να είναι «ο λαιμός και όχι η κεφαλή», να παίρνει γραπτή άδεια από τον άντρα της αν θέλει να βγει από το σπίτι, να μην του λέει ποτέ όχι στο σεξ, να φροντίσει να κάνει κάτι με τις ορμόνες της έτσι ώστε να μην προκαλεί τον θυμό του. Α, ό,τι έκαναν οι γιαγιάδες μας. Ωστόσο, υπάρχει μία εξέλιξη εδώ που αφορά τη γυναικεία απόλαυση. Προσοχή, δεν το κάνει για την ίδια αλλά για να βοηθήσει την ικανοποίηση του συζύγου, καθώς «η σεξουαλική ορμή δεν είναι στοιχείο της γυναικείας φύσης».
Με 1 γυναικοκτονία ανά 10 λεπτά παγκοσμίως, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, και αντίσταση ακόμα και στο να αναγνωριστεί ο όρος, πολλώ δε μάλλον στο να αποτραπεί, μία σειρά για τα δικαιώματα των γυναικών δεν είναι μόνο για binge watching, αλλά μία αναγκαιότητα για μία πραγματικότητα που πλέον δεν είναι κοντά. Είναι παρούσα.
