Έξι 15λεπτα επεισόδια που θα σε κάνουν να νιώσεις όλα τα συναισθήματα.


Στο τρίτο επεισόδιο της animated κωμωδίας του Netflix «Alley Cats», ο πρωταγωνιστής Gus, ένας υπέρβαρος πορτοκαλί γάτος, με τη φωνή του δημιουργού, σεναριογράφου και συχνά σκηνοθέτη της σειράς Ricky Gervais περιγράφει το σχέδιό του για τη μέρα.

Στην αρχή υπάρχει ένας απολύτως εφικτός στόχος. Και μετά: να αποσπαστεί αμέσως η προσοχή του, να κάνει ένα σωρό παράξενα και εντελώς άσκοπα πράγματα που, με κάποιον τρόπο, κάνουν τα πάντα χειρότερα, να σκοτώσει κάτι, να φάει κομμάτια του, να εγκαταλείψει την αποστολή του, να επιστρέψει σπίτι και να κοιμηθεί για 14 ώρες.

Το «σπίτι», στην προκειμένη περίπτωση, είναι ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι στο Λονδίνο, στο οποίο ο Gus και η παρέα του έχουν βρει καταφύγιο. Μαζί του βρίσκονται ο Puke (David Earl), ο Fang (Andrew Brooke) και η Olive (Diane Morgan), γνωστή σε πολλούς ως η αφελής τηλεοπτική παρουσιάστρια Philomena Cunk. Και είναι η παρέα που γνωρίσαμε μέσα από την προηγούμενη σειρά του Ricky Gervais, “After Life”.

Οι γάτες περνούν τον χρόνο τους βλέποντας τηλεόραση - από ένα reality τύπου Love Island με τίτλο «Thick and Single», μέχρι εικόνες λεηλασιών στις ειδήσεις και ντοκιμαντέρ για τη φύση - συζητώντας για απολύτως ασήμαντα πράγματα και κάνοντας, λίγο-πολύ, ακριβώς αυτά που περιγράφει ο Gus.

Το «Alley Cats» προχωρά με αυτόν τον τρόπο για έξι επεισόδια διάρκειας μικρότερης των 20 λεπτών. Ωστόσο, κάτω από το κυνικό και συχνά χοντροκομμένο χιούμορ υπάρχει μια μελαγχολία που προκαλεί έκπληξη, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι προέρχεται από τον συνήθως τόσο αιχμηρό Ricky Gervais. Η σειρά του Gervais οργανώνεται επίσης γύρω από τις κοινωνικές τάξεις, κάτι που ταιριάζει απόλυτα στη χώρα προέλευσής της.

Η παρέα κάνει παρέα και με έναν κατοικίδιο γάτο, τον οποίο αποκαλεί Ponce (Tom Basden). Ο Ponce είναι πιο εκλεπτυσμένος από τους υπόλοιπους σε κάθε επίπεδο. Μιλάει με αριστοκρατική προφορά, είναι κακομαθημένος και λατρεύει την πουτίγκα. Είναι επίσης στειρωμένος και, ως εκ τούτου, απαλλαγμένος από ορισμένες πιο πρωτόγονες ορμές — ανάμεσά τους και τον έρωτα της Olive για εκείνον.

Μια κωμωδία που δεν φοβάται τη σκοτεινή πλευρά της ζωής

Το «Alley Cats» δεν περιορίζεται, όμως, στο να διασκεδάζει με τη βρόμικη και ανεξέλεγκτη ζωή των αδέσποτων γάτων. Η σειρά παρουσιάζει τις δυσκολίες τους με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια που μερικές φορές αγγίζει την απόγνωση. Ένα μέλος της ευρύτερης παρέας εμφανίζεται για πρώτη φορά και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σκοτώνεται όταν παρασύρεται από αυτοκίνητο.

Ένας πατέρας που έχει εγκαταλείψει τα παιδιά του παρηγορείται με την ιδέα ότι, από τη στιγμή που τα γατάκια του υιοθετήθηκαν και μεγάλωσαν ως καλά προσαρμοσμένα τρίδυμα, «ίσως το ότι δεν ήσουν εκεί ήταν η καλύτερη ευκαιρία τους».

Και η τελευταία ατάκα της σεζόν - χωρίς να αποτελεί ουσιαστικά spoiler, αφού δεν χρειάζεται ιδιαίτερο πλαίσιο - είναι απλώς: «Όλοι θα πεθάνουμε σύντομα». Κάποιες φορές αυτή η απαισιοδοξία μετατρέπεται σε καθαρό μηδενισμό. Τις περισσότερες φορές, όμως, η ατμόσφαιρα δεν είναι τόσο μηδενιστική όσο μια παραίτηση από μια δύσκολη ζωή, η οποία παρ' όλα αυτά έχει και τις μικρές της απολαύσεις.

Μια χαμένη γάτα αλλάζει την ιστορία

Η βασική ιστορία της σειράς ξεκινά όταν ένα χαμένο γατάκι (Jo Hartley) βρίσκεται μπροστά στην παρέα και οι αδέσποτες γάτες αποφασίζουν να τη βοηθήσουν να επιστρέψει στο σπίτι της.

Ο Gervais αποφεύγει τη φανερή συναισθηματική φόρτιση καθώς ο Gus αρχίζει σταδιακά να δένεται με το μικρό γατάκι, το οποίο είναι σχεδιασμένο με ιδιαίτερα χαριτωμένο τρόπο - και κυρίως με τεράστια μάτια. Η ιστορία ολοκληρώνεται με έναν τρόπο που ταιριάζει απόλυτα στον πικρόγλυκο τόνο ολόκληρης της σειράς.

Μέσα στις χοντροκομμένες ατάκες, το βρόμικο χιούμορ και την απαισιόδοξη ματιά στον κόσμο υπάρχει μια πραγματική τρυφερότητα, θυμίζοντάς μας τη σειρά του Gervais, “After Life”, εκεί που το δράμα και η απώλεια συνδυάζονται με το κυνικό χιούμορ. Όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Έξι 15λεπτα επεισόδια που θα σε κάνουν να νιώσεις όλα τα συναισθήματα. Και αυτό αρκεί για να κάνεις binge watching.