Η απαγόρευση ακούγεται απλή, σχεδόν κάτι αυτονόητο. Το διαδίκτυο όμως δεν είναι.
Απλή λύση ή ψευδαίσθηση;
Σήμερα, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποιώντας το γνωστό, ίσως και πλέον ξεπερασμένο (κ. Πρωθυπουργέ, αργήσατε λιγάκι) trend της Gen A «6-7», ανακοίνωσε τον περιορισμό πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 από το 2027. Με μια πρώτη ανάγνωση, ένα τέτοιο μέτρο «περιορισμού», φαίνεται να αποτελεί μια φυσική λύση. Ποιος εξάλλου δεν θα συμφωνούσε ότι τα παιδιά χρειάζονται προστασία από έναν ψηφιακό κόσμο που συχνά ξεφεύγει;
Η παγίδα της απλοϊκότητας
Ωστόσο, η «αυτονόητη» προσέγγιση φέρει μια υπόγεια απλοϊκότητα. Τα social media έχουν ήδη αλλάξει ριζικά την καθημερινότητα των παιδιών, προκαλώντας υπερβολική έκθεση, σύγκριση, άγχος και επαφή με περιεχόμενο ακατάλληλο για την ηλικία τους.
Η ιδέα ότι ένα ηλικιακό όριο θα «κλείσει την πόρτα» στο διαδίκτυο μοιάζει με ψευδαίσθηση, αφού τα παιδιά βρίσκονται ήδη ως internet και socialmedia natives, έχουν συνηθίσει τα online περιβάλλοντα και ειδικά τα social media. Γι' αυτό λοιπόν γνωρίζουν πώς να παρακάμπτουν οποιονδήποτε περιορισμό.
Το internet δεν λειτουργεί με απαγορεύσεις
Το πιο ενδιαφέρον δεν είναι το ίδιο το μέτρο, αλλά το μήνυμα που περνά. Μια πολιτική ένδειξη δράσης απέναντι σε ένα υπαρκτό πρόβλημα. Στην πράξη, όμως, η εφαρμογή κάθε περιορισμού παραμένει δύσκολη. Ο έλεγχος της ηλικίας, η γονική συμμετοχή, οι ταυτότητες ή οι δηλώσεις δεν αποτελούν ασφαλή φραγμό απέναντι σε νέους που έχουν ενσωματωθεί πλήρως στο ψηφιακό περιβάλλον.
Κάθε προσπάθεια περιορισμού μοιάζει περισσότερο με γραμμή άμυνας σε ένα χαρτί με κανόνες τοιχοκολλημένο στο γραφείο ενός διευθυντή σχολείου, παρά με μια ουσιαστική λύση. Η γενιά που είναι σήμερα κάτω των 15 δεν αντιμετωπίζει το internet ως «χώρο». Είναι ήδη κομμάτι της καθημερινότητάς της. Το να της πεις «απαγορεύεται» δεν σημαίνει ότι θα μείνει εκτός.
Προστασία; Ναι, αλλά με όρους σημερινής πραγματικότητας
Η ανάγκη για προστασία είναι πραγματική. Κανείς δεν το αμφισβητεί. Αλλά αν το εργαλείο είναι λάθος, το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που περιμένουμε. Αντί λοιπόν για ένα καθολικό «όχι», ίσως η συζήτηση θα έπρεπε να πηγαίνει προς το «πώς». Πώς χρησιμοποιείς τα social media, πώς καταλαβαίνεις τι βλέπεις, πώς βάζεις όρια.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το internet δεν είναι κάτι που μπορείς να κλείσεις. Είναι κάτι που πρέπει να μάθεις να χειρίζεσαι.






