Η νέα κυκλοφορία της Olivia Rodrigo άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το πού τελειώνει το marketing και πού αρχίζει η υπερβολή.
Είμαι όσο obsessed με την Olivia Rodrigo όσο και η μέση Gen Z fan, αλλά τοrelease του νέου της single «Drop Dead» μου άφησε μια περίεργη...«επίγευση». Υπάρχει πάντα αυτή η ανάγκη να πιστεύεις ότι οι αγαπημένοι σου καλλιτέχνες λειτουργούν πρώτα ως δημιουργοί και μετά ως μηχανισμοί εσόδων.
Στην πράξη, όμως, εδώ έχουμε περίπου 20 εκδοχές του ίδιου τραγουδιού, ενώ ακόμη και το επίσημο fan club φαίνεται να μοιράζεται τρόπους για να ανέβει το κομμάτι στα charts. Κάπου εκεί αρχίζω να πιστεύω ότι έχουμε αγγίξει στην υπερβολή
Πόσες εκδοχές χωράνε σε ένα τραγούδι;
Στο iTunes αυτή τη στιγμή υπάρχουν εννέα διαφορετικές εκδοχές του «Drop Dead»! Η βασική single version, η εκδοχή του επερχόμενου άλμπουμ, lyric video, το κανονικό video, singalong audio και video, μια slowed & reverbed εκδοχή, μια sped up εκδοχή και μια «iTunes limited cover» εκδοχή που στην ουσία είναι το ίδιο τραγούδι με άλλο εξώφυλλο. Δηλαδή πληρώνεις για το ίδιο track με διαφορετική εικόνα στη βιβλιοθήκη σου!
Θέλεις ένα CD;
Αν το πας και ένα βήμα παραπέρα, μπορείς να το αγοράσεις σε CD, κασέτα ή βινύλιο. Το τραγούδι θα υπάρχει κανονικά και στο άλμπουμ «you seem pretty sad for a girl so in love», το οποίο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη, αλλά ήδη υπάρχουν διαθέσιμα multiple formats. CD, δύο διαφορετικές κασέτες και τρία βινύλια πριν καν βγει επίσημα.
Αποκλειστικότητες που πολλαπλασιάζουν το...ίδιο content
Σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν και επιπλέον αποκλειστικά videos. Ένα διαθέσιμο μόνο στο Apple Music και ένα άλλο αποκλειστικά στο Spotify. Συνολικά, μιλάμε για περίπου 20 εκδοχές του ίδιου κομματιού μέχρι στιγμής, χωρίς καν να μπαίνουν στο παιχνίδι συνεργασίες ή remix με άλλους καλλιτέχνες.
Πώς δουλεύει το παιχνίδι των charts
Για όποιον δεν το έχει ψάξει, τα charts συνήθως μετρούν όλες αυτές τις εκδοχές ως το ίδιο τραγούδι. Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος αγοράσει πολλές διαφορετικές versions, αυτές προσμετρώνται πολλαπλά στις πωλήσεις του ίδιου κομματιού. Είναι μια πρακτική που χρησιμοποιείται συχνά για να ενισχυθεί η θέση ενός τραγουδιού στα charts.
Μια γνώριμη στρατηγική της pop σκηνής
Δεν είναι κάτι που κάνει μόνο η Rodrigo. Αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει από καλλιτέχνες όπως η Taylor Swift με δεκάδες εκδοχές άλμπουμ ή η Ariana Grande με πολλαπλά variations ενός single. Είναι μια στρατηγική που φέρνει και έσοδα και καλύτερες επιδόσεις στα charts.
Χρειάζεσαι τόσα πολλά versions;
Το ερώτημα, όμως, μένει. Μπορεί κάποιος να θέλει μια πιο αργή εκδοχή για χαλαρό listening ή μια πιο γρήγορη για social content, αλλά πόσες εκδοχές χρειάζονται πραγματικά; Και κυρίως, πόσο λογικό είναι fans, πολλοί από τους οποίους είναι νεότεροι, να καλούνται να πληρώνουν ξανά και ξανά για το ίδιο τραγούδι;
Και υπάρχει και μια δεύτερη σκέψη. Όταν μεγάλα labels έχουν τη δυνατότητα να βγάζουν δεκάδες εκδοχές για να ανεβάσουν ένα κομμάτι, πόσο ισότιμο παραμένει το παιχνίδι για μικρότερους καλλιτέχνες που δεν έχουν αντίστοιχους πόρους;
